Een van de doelen van het Klimaatakkoord is een volledig CO2-vrij elektriciteitssysteem in 2050. Mede ingegeven door het Klimaatakkoord, is verduurzaming al geruime tijd een belangrijk (huurrechtelijk) thema. Regelgeving is veelal publiekrechtelijk van aard, maar vindt ook uitwerking in het huurrecht. Zo dienen kantoorgebouwen te beschikken over een energielabel c of beter,² geldt er een energiebesparingsplicht op basis waarvan energiebesparende maatregelen moeten worden getroffen³ en moeten de vergunningaanvragen voor alle nieuwbouw (zowel woon- als bedrijfsruimte) voldoen aan de eisen voor ‘bijna energie neutrale gebouwen’ (de zogenoemde ‘BENG’ normen).⁴ Verscheidene beleggers en ondernemers kiezen voor zonnepanelen om bij te dragen aan het voldoen aan verplichtingen en eigen doelstellingen op het gebied van duurzaamheid, of uit commerciële overwegingen.
Er zijn verschillende constructies denkbaar. De zonnepanelen worden geplaatst door de pandeigenaar, de huurder of een derde, en geëxploiteerd door dezelfde of een van de andere twee genoemde partijen. Afhankelijk van de gekozen constructie, kan het verstandig zijn een opstalrecht te vestigen, of kan een (separate) huurovereenkomst ten aanzien van het dak in kwestie worden gesloten. Alvorens tot logische contractuele afspraken te komen, is het – met het oog op natrekking – van belang om vast te stellen wie partijen na plaatsing van de zonnepanelen als eigenaar beogen aan te merken.
Hierna zullen wij stilstaan bij verschillende vormen van natrekking (hoofdstuk 1) en de wijze waarop deze natrekking kan worden doorbroken (hoofdstuk 2). Vervolgens gaan wij in op een paar bijzondere eigendomssituaties (hoofdstuk 3). Tot slot wordt stilgestaan bij een aantal aandachtspunten bij het contracteren rondom eigendomssituaties (hoofdstuk 4).

...

1 Publications

Subscriptions

Journal subscriptions

Package subscriptions