1. Inleiding

De rechtspositie van de statutair bestuurder van de vennootschap is door de jaren heen door velen becommentarieerd[2] en niet zonder reden. Met de statutair bestuurder van een vennootschap, voor zover werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst, bestaat immers zowel een vennootschapsrechtelijke als een arbeidsrechtelijke relatie, elk met een eigen toetsingskader en sanctiemechanisme. Bestuurders heb je in alle soorten en maten. Van het lid van de Raad van bestuur van een multinational tot de bestuurder van een kleine MKB-onderneming. Toch scheren wij hen, zoals Verburg[3] in 2008 schreef, allemaal over één kam. Er zitten veelverdieners bij en bestuurders met een bescheiden inkomen. In deze bijdrage sta ik stil bij de rechtspositie van de statutair bestuurder in verband met de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid, waarbij ik mij meer in het bijzonder richt op de billijke vergoeding. De Wet werk en zekerheid voorziet in een nieuw systeem van ontslagbescherming voor werknemers. Dit systeem is onverkort van toepassing op statutair bestuurders. Daar waar de kennelijk-onredelijk-ontslagprocedure in het verleden een algehele redelijkheidstoets behelsde, is deze redelijkheidstoets in het huidige systeem gesplitst. De gevolgen van het ontslag zijn nu forfaitair geregeld door middel van de wettelijke transitievergoeding. De vraag is dan ook hoe om te gaan met de overige omstandigheden van het geval. Als voorbeeld zou kunnen dienen het geval van de statutair bestuurder van een Nederlandse werkmaatschappij in wie de groepsdirectie ‘het vertrouwen heeft verloren’. De bestuurder wordt eerst telefonisch geïnformeerd over het besluit, vervolgens geschorst, in afwachting van de te houden aandeelhoudersvergadering, waarna het voltallige personeel via het intranet en de klanten over zijn aanstaande vertrek worden geïnformeerd.

...

1 Publications

Subscriptions

Journal subscriptions

Package subscriptions