Het aantal Twittergebruikers is sinds het begin van 2020 explosief gestegen van 133 miljoen naar 162 miljoen gebruikers.² Eén van de verklaringen die het platform daarvoor zelf geeft is dat Twitter bij uitstek de plaats is om te praten over actuele gebeurtenissen en op de hoogte te blijven van het laatste nieuws.³ Logischerwijs springen ook overheidsinstanties in op dit medium en is er haast geen overheidsorganisatie meer zonder Twitteraccount. Het is immers uitermate geschikt om snel en laagdrempelig te kunnen communiceren met burgers. Daarnaast zijn er overheidsfunctionarissen die ook privé, dus los van hun organisatie, een account onderhouden op Twitter. Soms staat hun functie in de profielbeschrijving, maar ook zijn ze vaak via de profielfoto nog herkenbaar. Denk aan een burgemeester met een ambtsketen om, de politieagent die in uniform op de foto staat, of de rechter in toga zittend in een rechtszaal. Alle drie zijn dit overheidsfunctionarissen die in beginsel het recht hebben om zijn of haar eigen mening op deze wijze te uiten. Het recht op vrije meningsuiting mag de goede functionering van de openbare dienst, voor zover de uitingen in verband staan met de functievervulling van een overheidsfunctionaris echter niet in de weg staan.⁴ De overheid ontleent haar bestaansrecht aan het vertrouwen dat door burgers in haar wordt gesteld, en uitingen van haar functionarissen kunnen daar afbreuk aan doen. Overheidsfunctionarissen moeten bij online uitingen dus rekening houden met hun functie, en de organisatie waarbij zij werkzaam zijn niet schaden, óók wanneer het gaat om het gebruik van social media voor privédoeleinden. Het doel van onze verkennende bijdrage is om meer inzicht te krijgen in de mogelijke effecten die uitingen op social media door deze overheidsfunctionarissen kunnen hebben op het vertrouwen in die functionaris zelf en in het ambt of de beroepsgroep als geheel.

...

1 Publications

Subscriptions

Journal subscriptions

Package subscriptions